11-10-2011:

Naar aanleiding van het programma Tros Radar dat op 10 oktober 2011 werd uitgezonden is het wellicht goed om te weten dat:

• Bij de HanzeKliniek de intakes en behandelingen uitsluitend door BIG geregistreerde en door de beroepsgroep (NOG) gecertificeerde oogartsen worden verricht die meer dan 10 jaar ervaring hebben met microchirurgische oogoperaties.
• De oogartsen van de HanzeKliniek alleen behandelingen uitvoeren waarvan de effectiviteit en veiligheid bewezen is.
• Bij intakes en behandelingen altijd de Consensus Refractiechirurgie gevolgd wordt.
• In de HanzeKliniek een grote mate van expertise aanwezig is op het gebied van hoornvliesaandoeningen en in samenwerking met de afdeling Oogheelkunde van het UMCG de meerderheid van alle  hoornvliestransplantaties van de Noordelijke 4 provincies wordt uitgevoerd.
• Oogheelkundige problemen die niet in de HanzeKliniek kunnen worden opgelost direct worden overgedragen aan de afdeling Oogheelkunde van het UMCG.

Kortom, bij de HanzeKliniek bent u in de beste professionele handen!

19-11-2010:

De HanzeKliniek is onderdeel van de UMCG Groep in Groningen en tevens gevestigd in de LifeStyle Passage van Sportstad Heerenveen. De HanzeKliniek, voorheen HanzeVision, is gespecialiseerd in oogheelkunde en heeft onlangs in Groningen orthopedische behandelingen aan haar activiteiten toegevoegd. Het onafhankelijke academische specialistencentrum is uniek in Nederland. HanzeKliniek heeft een uitstekende reputatie waar alles draait om persoonlijke zorg en aandacht voor de patiënt, zowel voor verzekerde als onverzekerde zorg.

Samenwerking met oogheelkunde ziekenhuizen
De Tjongerschans en Nij Smellinghe

HanzeKliniek werkt nauw samen met oogartsen van de ziekenhuizen De Tjongerschans in Heerenveen en Nij Smellinghe in Drachten. Een logische stap volgens directeur Niels Maijers: “Door de samenwerking bundelen wij de krachten en kunnen wij een totaalpakket aan oogheelkundige behandelingen bieden. Dat betreft onder andere staaroperaties, ooglaserbehandelingen, lensimplantaties, hoornvliestransplantaties, traanwegchirurgie, traanwegdotteren  en de behandeling van macula degeneratie.” Oogarts Khaled Mansour uit de Tjongerschans is blij met de samenwerking: “Het grote voordeel van de samenwerking is dat de oogartsen verschillende specialisaties hebben. Daardoor kan de patiënt altijd terecht bij een deskundige specialist.” Oogarts Ed Timmerman uit Nij Smellinghe vult aan: ”Door de samenwerking kunnen we bovendien nieuwe en innovatieve technieken sneller toepassen.” Patiënten die op een van de locaties worden geopereerd kunnen voor de nazorg op de andere locaties terecht. Bovendien zijn er vrijwel geen wachtlijsten. “Alle patiënten kunnen zo de nazorg altijd dicht bij huis krijgen. Deze samenwerking is een prachtig voorbeeld van efficiënte en kwalitatief hoogwaardige zorg” aldus Niels Maijers. Als het aan de samenwerkingspartners ligt wordt de samenwerking de komende jaren verder uitgebreid naar andere ziekenhuizen in Friesland.

Diverse specalismen

HanzeKliniek beperkt zich in Groningen niet alleen tot oogheelkundige behandelingen. Het is tevens het adres voor kijkoperaties van de knie. Deze arthroscopische behandelingen worden uitgevoerd in samenwerking met 2 andere ziekenhuizen in Noord Nederland, waaronder het Sport Medisch Centrum van het UMCG.“Onze kliniek is met twee operatiekamers uitstekend toegerust voor het uitvoeren van de kijkoperaties. Ook hier geldt weer dat patiënten snel en deskundig worden geholpen, mits zij over een verwijsbrief van een medisch specialist beschikken,” vertelt Niels Maijers.

Hoge klanttevredenheid

Dat de HanzeKliniek hoog scoort in klanttevredenheid blijkt niet alleen uit diverse onafhankelijke beoordelingssites waarop diverse klinieken worden vergeleken maar ook uit de eigen klanttevredenheidsonderzoeken. Gevolg is dat een toenemend aantal cliënten van buiten de Noordelijke provincies de weg naar HanzeKliniek weten te vinden. HanzeKliniek wil de komende jaren uitgroeien tot een kliniek met meerdere vestigingen en de specialistische verrichtingen verder uitbreiden naar andere specialismen.

Friesland kent meerdere kleine of middelgrote ziekenhuizen waar kundige oogartsen werken. Maar niet alle subspecialismen van de oogheelkunde zijn in die ziekenhuizen vertegenwoordigd. Om patiënten toch hoogwaardige zorg te bieden willen de oogartsen van De Tjongerschans in Heerenveen, Nij Smellinghe in Drachten en HanzeKliniek in Groningen meer met elkaar gaan samenwerken.

De oogheelkunde heeft het laatste decennium weer een grote sprong vooruit gemaakt, vertelt Khaled Mansour die als oogarts in De Tjongerschans werkt. “Tien jaar geleden was er aan Macula Degeneratie (MD) niets te doen. Nu in sommige gevallen wel. De expertise rond oogheelkunde is groter geworden.”

Om alle nieuwe technieken bij te houden, is daarom in het Noorden een samenwerkingsverband met meerdere oogartsen in verschillende vakgebieden nodig. Het is voor iedere oogarts namelijk onmogelijk om zich in alle gebieden van de oogheelkunde te verdiepen. “We doen op alle locaties bijzondere dingen, maar we kunnen niet alles”, licht oogarts Marieke Versteegh toe, die zowel in het Heerenveense ziekenhuis als bij de HanzeKliniek werkt.

Door nieuwe specialisaties in de oogheelkunde onder de samenwerkende oogartsen te verdelen, kan een oogarts zich extra op een onderwerp toeleggen. “Elke oogarts doet genoeg staaroperaties, maar een operatie van een netvliesloslating komt bijvoorbeeld minder vaak voor”, vertelt Herman Klomp, oogarts in Nij Smellinghe.

Refractiechirurgie

Onlangs bundelden de oogartsen van Nij Smellinghe en De Tjongerschans al hun krachten. Vervolgens kwam daar de Groninger HanzeKliniek bij. “Deze kliniek heeft veel expertise in refractiechirurgie waar wij als algemene ziekenhuizen minder op ingericht zijn. Een speciale laser voor  refractiechirurgie is bovendien erg duur. Alleen het onderhoud kost per jaar al tussen de 50.000 en 80.000 euro”, vertelt Mansour.

HanzeKliniek is een privé kliniek die zeer nauw samenwerkt met de afdeling oogheelkunde van het UMCG. Een privé kliniek wil volgens directeur Niels Maijers niet zeggen dat die zich puur op winst richt. “Wij bieden transparante zorg en laten graag zien wat voor kwaliteiten wij in huis hebben. Maar we zijn niet money driven: kwaliteit, klantgerichtheid, veiligheid en efficiëntie staan centraal.”

Zo was laatst een Friese patiënt in de HanzeKliniek geopereerd en moest de tweede dag terugkomen voor controle. “Maar haar vervoer was weggevallen. Wij hebben onderling geregeld dat ze bij mij in Heerenveen kon komen. Ze was dolgelukkig”, vertelt Mansour trots.

Doorverwijzen

Ook als een oogarts een patiënt niet verder kan helpen omdat hij niet over de benodigde kennis of expertise beschikt, verwijst hij hem/haar door naar een van zijn collega’s die zich wel in dat aandachtsgebied hebben gespecialiseerd. “Hierdoor kunnen we in het Noorden allerlei nieuwe technieken als fotodynamische lasertherapie, traanwegdotteren en traanwegchirurgie uitvoeren”, vertelt Versteegh.

Heeft de ene locatie een lange wachttijd voor een specifieke oogoperatie? Ook dan worden patiënten vaak naar een van de andere locaties verwezen. Hierdoor kunnen ze vaak binnen twee weken geholpen worden. “Ik verwijs patiënten liever door naar Heerenveen of Groningen  omdat wij van elkaar weten dat onze oogzorg goed is en we duidelijke informatie van elkaar krijgen”, vindt Klomp.

Leeuwarden en Sneek

De samenwerkende oogartsen onderhouden ook goede contacten met het MCL in Leeuwarden en het Antonius Ziekenhuis in Sneek. Mansour: “Of we in de toekomst ook met hen gaan samenwerken? Ik hoop het! Hoe groter, hoe sterker.”

Optometristen

In de Hanzekliniek en in Nij Smellinghe werken naast technisch oogheelkundig assistenten (toa’s) ook optometristen. Een ziekenhuisoptometrist heeft volgens Klomp een hoger kennisniveau dan een optometrist die uitsluitend in een optiekzaak werkt. “In een ziekenhuis krijgt hij immers voortdurend feedback van oogartsen.”

Maijers wil de kennis van optometristen in optiekzaken graag verbeterd zien en de relatie met hen verdiepen. “Zij mogen dan ook altijd bij de HanzeKliniek  meelopen en kijken, dat waarderen wij erg.”

Bron: Optometristen magazine Editie Friesland, Uitgave oktober 2010

Sinds kort kunnen cliënten naast staaroperaties, laserbehandeling en kunstlens implantatie ook voor een hoornvlies transplantatie terecht bij de HanzeKliniek. De hoornvliestransplantaties worden door oogarts Robert Jan Wijdh uitgevoerd.
Dr. Robert Jan Wijdh ook werkzaam op de afdeling oogheelkunde van het UMCG heeft een jarenlange ervaring in het uitvoeren van hoornvliestransplantaties in het UMCG.

Bijgevoegd een interview met oogarts dr. Robert Jan Wijdh over hoornvliestransplantatie.

Hoornvliestransplantatie wordt steeds lichtere ingreep

Tot enkele jaren terug was het vervangen van het hoornvlies over de hele dikte de meest toegepaste methode om het zicht van mensen met oogklachten te verbeteren. Tegenwoordig kan een probleem ook met minder drastische maatregelen worden opgelost. Zoals dr. Robert Jan Wijdh van HanzeKliniek in Groningen het uitlegt: ‘Vind je het behang niet mooi, dan kun je de hele muur vervangen inclusief behang, maar je kunt ook alleen opnieuw behangen.’

Het is nog vrij kort geleden dat de perforerende hoornvliestransplantatie (PKPL) als voornaamste methode werd gebruikt wanneer het hoornvlies niet meer in orde was. Alle lagen van het hoornvlies worden hierbij vervangen door een donor hoornvlies. Deze wordt vervolgens vastgehecht, waarmee we gelijk aankomen bij een mogelijk nadeel van deze ingreep. Zo hechten dat alle hechtingen een gelijke spanning hebben, is bijna niet te doen. Hierdoor is het oppervlak van het nieuwe hoornvlies vaak onregelmatig waardoor mensen krommingen zien.

Dus is een soort kaasschaaf techniek bedacht, waarbij slechts een laag van het hoornvlies wordt vervangen. Wanneer alleen de buitenste lagen worden vervangen wordt dit ook wel een Diepe Anterieure Lamellaire Keratoplastiek (DALK) genoemd. ‘De buitenste lagen van het eigen hoornvlies worden verwijderd en vervangen door een even dikke laag van de buitenzijde van een donor hoornvlies,’ legt Wijdh uit. ‘Deze methode is vrij gangbaar wanneer er beschadigingen of vormveranderingen van de buitenste lagen van het hoornvlies zitten, zoals littekens en keratoconus.’ Ook hierbij moet de nieuwe laag worden vastgehecht, maar omdat de donor laag steunt op het eigen onderliggende hoornvlies is, zijn de krommingsafwijkingen vaak wat minder hoog. Ook geneest een DALK wat sneller, is er minder kans op afstoting en kunnen de hechtingen binnen kortere tijd verwijderd worden.’ Ook de binnenste laag kan worden vervangen: de DSAEK. Bij de DSAEK wordt er van het donor hoornvlies met behulp van een zeer fijne kaasschaaf alleen het achterste laagje (endotheel) verwijderd, ingebracht in het oog van de ontvanger en vervolgens met lucht vastgezet aan de binnenzijde van het ontvangende hoornvlies. Hiervoor zijn dus geen hechtingen nodig waardoor het herstel veel sneller en het resultaat veel beter is.

Een van de nieuwste technieken is Corneale UV cross-linking. Zonder transplantatie, maar met gebruik van UV kan het hoornvlies worden verstevigd waardoor vervormingen in het hoornvlies verleden tijd worden. Wijdh: ‘Deze methode wordt enkele jaren toegepast, maar de resultaten lijken tot dusver goed mits er volgens de strenge inclusiecriteria behandeld wordt. En ook het laseren van het hoornvlies komt nog vaak voor, bijvoorbeeld bij staar en bril afwijking.’

Volgens dr. Robert Jan Wijdh gaan de ontwikkelingen op het gebied van hoornvliestransplantatie razendsnel. ‘De ingrepen voor verbetering van het hoornvlies worden steeds lichter. En ze kunnen ook vaker gecombineerd worden met andere behandelingen. Kom je voor een staar behandeling, maar wens je een accommoderende implantlens, dan kan dit gelijk worden verzorgd. De laatste uitvindingen op het gebied van het hoornvlies zijn nog lang niet gedaan; de mogelijkheden worden hoe langer hoe meer onbegrensd.’

Onderzoekers van het UMC St Radboud hebben een ontbrekende schakel gevonden in de aansturing van de eiwitglycosylering. Het gaat om een gen in de zogeheten dolichol cyclus, dat zowel bij de mens als de muis een cruciale rol speelt in de ontwikkeling van ogen en hersenen. De baanbrekende ontdekking, gedaan tijdens onderzoek naar erfelijke ziekten, maakt nieuw onderzoek mogelijk naar de regulatie van het glycosyleringsproces. De onderzoekers publiceren hun onderzoek vandaag online in het prestigieuze wetenschapsblad Cell.

Ons erfelijk materiaal bevat de informatie om eiwitten te maken. Eiwitten zijn de werkpaarden van de cel. Voordat een eiwit optimaal functioneert, moet het meestal nog worden ‘bijgeschaafd’, bijvoorbeeld door er op enkele plaatsen suikerketens aan vast te plakken. Door dit proces van ‘versuikering’, van glycosylering, ontstaat een extra laag van biologische informatie. Anders gezegd: de toegevoegde suikers beïnvloeden de functie van het eiwit.

Stofwisselingsziekten

Het enorme belang van dit proces is goed te zien bij patiënten bij wie de eiwitglycosylering niet goed verloopt vanwege een erfelijke fout. Veel eiwitten verliezen in zo’n geval hun optimale functie. Eva Morava, kinderarts metabole ziekten: “Jonge patiëntjes kunnen door een defect in de glycosylering een ernstig ziektebeeld ontwikkelen met onder meer hartproblemen, neurologische klachten en problemen met de bloedstolling en de lever.”

De diversiteit aan symptomen ontstaat doordat glycosylering zo’n fundamenteel proces is. Dirk Lefeber, klinisch biochemisch geneticus: “Ook al wisten we veel van dit proces, we begrijpen nog steeds niet hoe het precies wordt aangestuurd. Het antwoord ligt in de zogeheten dolichol cyclus, de basis van het glycosyleringsproces. Helaas is er over die dolichol cyclus nog maar weinig bekend.”

Aansturing van de glycosylering

De eerste stappen van de glycosylering vinden plaats op een vetachtig stofje; het lipide dolichol. Nadat de suikerketen van dit lipide is overgedragen op een eiwit, komt het dolichol weer vrij voor een nieuwe ronde van glycosylering. Deze dolichol cyclus is ontzettend belangrijk voor de regulatie van het proces. Tijdens de hersenontwikkeling of tijdens een infectie is de behoefte aan glycosylering van eiwitten bijvoorbeeld duidelijk verhoogd. Aan die grotere vraag kan alleen worden voldaan, als ook de dolichol cyclus ´harder werkt´.

In samenwerking met onderzoekers uit San Diego heeft het Nijmeegse Glycosyleringsteam (Dr D Lefeber, Dr E Morava, Prof RA Wevers), dat is ingebed in het onderzoeksinstituut Institute for Genetic and Metabolic Disease, een nieuwe schakel ontdekt in dit proces. De ontdekking wordt gepubliceerd op 23 juli in het prestigieuze tijdschrift Cell. Lefeber over die ontdekking: “Tientallen jaren hebben onderzoeksgroepen naar het ontbrekende enzym in de dolichol cyclus gezocht, zonder het te vinden. Door onderzoek van patiënten met een erfelijke stoornis in de glycosylering hebben we nu geconstateerd dat het gaat om het SRD5A3 gen. Lange tijd werd gedacht dat dit gen een rol speelde in de aanmaak van steroïden. Dat blijkt niet zo te zijn.”

Herkenbaar syndroom

In de laatste tien jaar is het aantal ziekten in de glycosylering fors gegroeid en is veel bekend geworden over de mechanismen en de klinische gevolgen. Morava: “Dankzij de specifieke ziektesymptomen bij patiënten met een defect SRD5A3 gen, kunnen we dit syndroom nu vroeg herkennen en adequate revalidatie aanbieden. Bovendien is het nu mogelijk om de families voortaan prenatale diagnostiek aan te bieden”.

De ontdekking van deze (defecte) schakel geeft een extra stimulans aan het onderzoek naar glycosyleringsziekten en draagt bij aan het vinden van nu nog onbekende schakels in dit complexe proces.

Bron: www.medicalfacts.nl en UMC st. Radboud

Gepubliceerd: donderdag 29 juli 2010 18:05

Bron: depers.nl/wetenschap

Mensen die geen diepte kunnen zien, kunnen dat mogelijk op latere leeftijd nog leren. Neurobiologen van de Universiteit Utrecht hebben dat ontdekt. Zij hebben hun bevindingen donderdag gepubliceerd op de website van het wetenschappelijke tijdschrift Current Biology.

Onderzoekers Chris Klink en Richard van Wezel onderzochten samen met collega’s van de Vanderbilt University in de Verenigde Staten hoe de hersenen de beelden van twee ogen combineren. Daarvoor lieten zij proefpersonen via spiegels met hun afzonderlijke ogen naar twee verschillende streeppatronen kijken.

,,In het begin zagen de proefpersonen afwisselend het patroon van hun linker- en rechteroog”, vertelt Van Wezel. ,,Na ongeveer een half uur begonnen ze echter steeds vaker een beeld te zien dat een combinatie was van de twee patronen.”

Volgens de onderzoekers pasten de hersenen hun strategie voor het combineren van beelden van de twee ogen geleidelijk aan. De hersenen bleven deze strategie ook na het experiment toepassen. Pas toen de proefpersonen een tijdje normaal met twee ogen konden kijken, vormden de hersenen weer op de gebruikelijke manier één beeld.

Het onderzoek laat zien dat het brein van volwassen mensen het vermogen heeft om zich snel en blijvend aan te passen aan nieuwe visuele omstandigheden. ,,Als het nodig is, verwerken je hersenen de beelden binnen een half uur op een andere manier dan in de tientallen jaren hiervoor”, aldus Van Wezel.

Die onvermoede flexibiliteit van de hersenen zou volgens de onderzoekers goed nieuws kunnen zijn voor mensen die geen diepte kunnen zien, bijvoorbeeld omdat zij een lui oog hebben gehad. ,,Als de ogen worden getraind om goed naar één punt te kijken zou het voor deze mensen dus alsnog mogelijk kunnen zijn om diepte te zien.”

Klik hier voor verdere informatie.

Onscherp
Ruim een kwart van de mensen kampt met bijziendheid, waardoor ze slecht veraf kunnen zien. De aandoening is de belangrijkste oorzaak van blindheid op middelbare leeftijd. Bij bijzienden groeit de oogbol excessief in de lengte. Hierdoor valt het brandpunt van de lichtstralen die het oog in schijnen vóór het netvlies, in plaats van erop. Dat zorgt voor een onscherp beeld.

Aanwijzingen
Het zicht kan gecorrigeerd worden met een bril, lenzen of een chirurgische ingreep. “Het oog blijft echter altijd langer, waardoor het netvlies kan oprekken of de oogzenuw beschadigt. Hierdoor kan het netvlies loslaten of glaucoom ontstaan”, zegt Caroline Klaver, oogarts bij het Erasmus MC.

Stadsbewoners
Mensen die als kind veel hebben gelezen, weinig buiten hebben gespeeld en een hoog opleidingsniveau hebben, krijgen op latere leeftijd vaker last van bijziendheid. Ook komt de aandoening vaker voor bij stadsbewoners dan op het platteland. Het lijkt erop dat een verkeerde combinatie van genetische aanleg en omgevingsfactoren het ontstaan van bijziendheid in de hand werkt.

De ontdekking van de onderzoekers kan in de toekomst helpen bij het vinden van een behandeling tegen de abnormale groei van het oog.

Voor verdere informatie bijgevoegde Erasmus MC en NOS.

gepubliceerd: 13 september 2010